Ταυτότητα

Επικοινωνία: paris.kapralos@gmail.com | (0030) 6948813460

Η ηλεκτρονική έκδοση του Arts & Antiques δημιουργήθηκε στις αρχές του 2012. Είναι προϊόν της σύμπραξης του Εικαστικού Επιμελητή Πάρη Καπράλου, και του ιδρυτή του Myrό Group of Cultrure Σταύρου Μυρωνίδη. Η μορφή του ως blog υιοθετήθηκε με στόχο την άμεση, και κυρίως, την εύκολη διαχείριση. Αρχικώς χρησίμευσε ως αποθετήριο του υλικού της έντυπης έκδοσης του περιοδικού, και, από το Φθινόπωρο του 2013, ανεξαρτητοποιήθηκε και εμπλουτίστηκε υπερβαίνοντας την ύλη της έντυπης έκδοσης.

Το περιοδικό ξανασχεδιάστηκε εξ ολοκλήρου τον Σεπτέμβριο του 2014 από τον Πάρη Καπράλο, ο οποίος έχει στο εξής την αποκλειστική διαχείριση του, με στόχο να αποτελέσει ένα αποθετήριο χρήσιμων θέσεων, απόψεων και γνώσεων, που αφενός δεν βρίσκουν εύκολα την θέση τους σε υπάρχουσες εκδοτικές προσπάθειες, αφετέρου έχουν διαχρονικό χαρακτήρα & λιγότερους δεσμούς με την επικαιρότητα. Θέματα που αξίζουν ανάδειξης από την επικαιρότητα δημοσιεύονται & προβάλλονται, σε συνέπεια με την συνολική ταυτότητα ποιότητας που επιθυμεί να εκπέμπει το εγχείρημα.

Το κύριο βάρος της σελίδας παραμένει εστιασμένο στις Καλές Τέχνες, την Αντίκα και το Design, ωστόσο εμφιλοχωρεί κάθε τι που συμβάλει στην καλή ζωή και την επίγνωση των ποιοτήτων του κόσμου μας, της χώρας, του τόπου μας, των αγαπημένων μας, του εαυτού μας.


Άνθρωποι που από την αρχή της λειτουργίας της σελίδας έχουν συμβάλλει στην ύλη του (πλέον των Πάρη Καπράλου & Σταύρου Μυρωνίδη, των οποίων τα βιογραφικά ακολουθούν, είναι οι κάτωθι:

Στην ποιότητα της ύλης της νεότερη φάση του εγχειρήματος συμβάλλουν με τα άρθρα τους οι:

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ