Monday, 30 April 2018

Ελένη Παυλοπούλου “Veritas Regained ”

Το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Διάτοπος παρουσιάζει τη νέα εικαστική πρόταση της Ελένης Παυλοπούλου με τίτλο «Veritas Regained». Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 11 Μαΐου στις 8μμ. Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι και τις 2 Ιουνίου.

Η ενότητα Veritas Regained αποτελείται από έναν κύκλο έργων με αφετηρία τα σύγχρονα δράματα και τις συμφορές στον κόσμο. Πρόκειται για διφορούμενες αλληγορικές συνθέσεις με κυρίαρχο το μπλε ελεγειακό χρώμα. Σαν μια διάφανη λυπητερή τοιχοποιία με δραματικές σκηνές έντασης και απειλής που εναλλάσσονται με σκηνές εξέγερσης και απελευθέρωσης. Ένας προβληματισμός για την άλλη όψη των πραγμάτων, την υπαρξιακή παρουσία, την ελευθερία, την δημοκρατία, το κάλλος, τον έρωτα, την ευφροσύνη, την παραδείσια έκσταση ως αντίδοτα, στη φρίκη, στην απειλή, στον μετεωρισμό, στην πτώση, στην αλλοτρίωση, στην σκιώδη ζωή, στις ''εστίες πυρκαγιάς'', στην εθελούσια ύπνωση, στην δουλοπρέπεια, στα αλλεπάλληλα πένθη.  Σύγχρονοι Δεσμώτες του Πλάτωνα που πιστεύοντας τα είδωλα για αληθινές παρουσίες προσώπων, χάνονται πλανεμένοι στον κόσμο των ψευδών ειδήσεων και της λήθης. Δεμένοι με αόρατες κλωστές και  παραδομένοι στην ομηρία του πνεύματος και του σώματος. Σαν πετρωμένα αιωρούμενα αγάλματα χωρίς μνήμη και χωρίς αντίσταση στη φθορά της χειραγώγησης. Ταυτοχρόνως αναδύονται εικόνες άφθαρτης Αναγέννησης που αναδεύουν τον χώρο-χρόνο και τις μορφές. Μορφές που πνέουν ξανά. Ερωτευμένοι  χορευτές που μάχονται να ξαναβρούν το πρόσωπό τους, αγγελτήρια μουσικά όργανα, ιπτάμενα πουλιά με πελώριες φτερούγες σαν άγγελοι, τρεχαλητά αλόγων - γυμνά σώματα - το παρθένο μέρος των πραγμάτων. Η ξανακερδισμένη αλήθεια.



Η Ελένη Παυλοπούλου σπούδασε ζωγραφική με καθηγητή τον Δημ. Μυταρά, όπως και χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με υποτροφία του ΙΚΥ (Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών) κατά το διάστημα 1992-1997.  Έχει μεταπτυχιακές σπουδές με Υποτροφία του ΙΚΥ στη Ζωγραφική, στην ΑΣΚΤ με καθηγητή τον Τάσο Χριστάκη.    Έχει πραγματοποιήσει αρκετές ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα, στο Παρίσι, στην Κωνσταντινούπολη και στις Βρυξέλλες το 2014 υπό την Αιγίδα της Ελληνικής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ε.Ε., ενώ έχει λάβει μέρος σε διεθνείς Art Fairs σε Ελλάδα, Ευρώπη, Αμερική και Ασία: Art Athina, Art London, Art Istanbul, Art Busan στη Ν.Κορέα. Το 2017 έλαβε μέρος στην Μπιενάλε του Πεκίνου προσκεκλημένη  του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Θες/νίκης, στην έκθεση ‘’Το Σώμα Η Ψυχή  Ο Τόπος’’ σε επιμέλεια της Διευθύντριας του ΚΜΣΤ Μαρίας Τσαντσάνογλου και της Διευθύντριας του ΚΣΤΘ Συραγούς Τσιάρα, στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Κίνας. Επίσης έχει παρουσιάσει το έργο της στη Νέα Υόρκη στην έκθεση : ‘’Γυναίκα, Μητέρα, Κόρη, Σύζυγος, Φίλη…’’υπό την επιμέλεια της διεθνούς επιμελήτριας και Kαθηγήτριας Ιστορίας της Τέχνης, Θάλειας Βραχοπούλου στην President’s Gallery ,στο Jay College, ΝΥ.  Έχουν επιμεληθεί ατομικές της εκθέσεις ο Μάνος Στεφανίδης, η Ντόρα Ηλιοπούλου-Ρογκάν, η Συραγώ Τσιάρα, η Θάλεια Βραχοπούλου και ο Ισπανός ελληνιστής συγγραφέας Πέδρο Ολάγια, μεταξύ άλλων. Έργα της φιλοξενούνται σε ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές, μεταξύ των οποίων η Καλλιτεχνική Συλλογή της Εθνικής Τράπεζας στην  Αθήνα και στο Λονδίνο, η Τράπεζα του Ομίλου Πειραιώς, η Συλλογή Κοπελούζου, το Μουσείο Φρυσίρα, το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης και πολλές άλλες συλλογές στην Ευρώπη, στην Ασία και στην Αμερική.

Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 2 Ιουνίου 2018  και θα είναι ανοιχτή κατά τις ακόλουθες ώρες: Δευτέρα –Παρασκευή 5.00μμ. – 8.00 μμ. Σάββατο 11.00 πμ. – 1.00 μμ.
Το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης ΔΙΑΤΟΠΟΣ βρίσκεται στην οδό Κρήτης 11, στην Λευκωσία της Κύπρου  τηλ. 22-766117, email: info@diatopos.com, website: www.diatopos.com

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ