Tuesday, 6 February 2018

ΘΕΩΡΗΜΑΤΑ



Την Πέμπτη 8 Φεβρουαρίου και ώρα 19.00 εγκαινιάζονται για πρώτη φορά    τα Θεωρήματα, η έκθεση της Ένωσης των Ελλήνων Τεχνοκριτών AICA -    Hellas, μέλος της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Τέχνης AICA International,    στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.  Η προβολή και η ανάδειξη της τρέχουσας Ελληνικής καλλιτεχνικής    παραγωγής μέσα από την επιστημονική, θεωρητική και καλλιτεχνική    αναζήτηση, αποτελούν τη βάση του νέου αυτού εγχειρήματος της AICA    Hellas, με στόχο να καθιερωθεί ως θεσμός και να επαναλαμβάνεται ανά    διετία. Επιμελητές, κριτικοί, επιστήμονες της ιστορίας της τέχνης αλλά     και καλλιτέχνες συνομιλούν, συνεργάζονται και παρεμβαίνουν στο    καλλιτεχνικό πεδίο γύρω από μια θεματική που θα διαφοροποιείται και θα     διαμορφώνεται ανάλογα με τα χαρακτηριστικά και τα καίρια ζητήματα   κάθε  περιόδου. Η έναρξη του θεσμού στο ΕΜΣΤ, σηματοδοτεί τη σημασία   των  συνεργειών μεταξύ όλων των θεωρητικών και των καλλιτεχνών, που    επιθυμούν να συν-διαλέγονται και να δημιουργούν από κοινού.  Συγκεκριμένα, για τα Θεωρήματα 2018, επιμελητές, θεωρητικοί και    κριτικοί της τέχνης, μέλη του Ελληνικού τμήματος της AICA, πρότειναν    έως τρεις καλλιτέχνες ο καθένας με άξονα τα Παραγωγικά και Αξιωματικά    Συστήματα, προτάσσοντας την ιδέα ότι η καλλιτεχνική δημιουργία είναι    προϊόν μίας αναλυτικής διαδικασίας και όχι απλά μίας έκφρασης που    υπαγορεύεται από αναπαραγωγές κυρίαρχων προτύπων της εποχής μας.

Οι θεωρητικοί με τους καλλιτέχνες που συμμετέχουν είναι οι εξής:

    Άννα Λάσκαρη, Μάρω Μιχαλακάκου, Αιμιλία Παπαφιλίππου σε πρόταση της Σωζήτας Γκουντούνα
    Κώστας Βαρώτσος, Κωνσταντίνος Ξενάκης, Νίνα Παπακωνσταντίνου σε πρόταση της Χάριτος Κανελλοπούλου
    Δημήτρης Τράγκας σε πρόταση της Λένας Κοκκίνη
    Νίκος Παπαδόπουλος σε πρόταση του Τάσου Κουτσουρή
    Νίκη Γκουλέμα σε πρόταση του Χριστόφορου Μαρίνου
    Θανάσης Πάλλας, Παναγιώτης Τανιμανίδης, Τάσσος Τριανταφύλλου σε πρόταση του Εμμανουήλ Μαυρομμάτη
    Γιάννης Ζιώγας, Νίκος Τρανός, Έρση Χατζηαργυρού σε πρόταση της Μπίας Παπαδοπούλου
    Κωστής (Τριανταφύλλου), Γιώργος Τσακίρης σε πρόταση του Μιλτιάδη Παπανικολάου
    Άγγελος Αντωνόπουλος, Βασίλης Μπαλάσκας, Γιώργος Παπαδάτος σε πρόταση της Άρτεμις Ποταμιάνου
    Ευγενία Αποστόλου, Γιώργος Χατζημιχάλης σε πρόταση του Κωνσταντίνου Πρώιμου
    Άρης Προδρομίδης σε πρόταση του Σταμάτη Σχιζάκη
    Ιάνθη Αγγελίογλου, Ειρήνη Γρηγοριάδου, Μαρία Λουίζου σε πρόταση της Αθηνάς Σχινά
    Δημήτριος Αντωνίτσης, Νίκος Ποδιάς, Άρτεμις Ποταμιάνου σε πρόταση της Φαίης Τζανετουλάκου
    Γιώργος Διβάρης, Βάλλυ Νομίδου, Άγγελος Σκούρτης σε πρόταση της Λίνας Τσίκουτα
    Κέλλυ Μενδρινού σε πρόταση του Μίλτου Φραγκόπουλου
    Πάκυ Βλασσοπούλου, Χρυσάνθη Κουμιανάκη, Κοσμάς Νικολάου σε πρόταση της Κλέας Χαρίτου
    Μπάμπης Βενετόπουλος, Απόστολος Λουφόπουλος, Κωνσταντίνος Τηλιγάδης σε πρόταση της Άννας Χατζηγιαννάκη
    Βαγγέλης Γκόκας, Γιώργος Γυπαράκης, Νίκος Καναρέλης σε πρόταση του Κώστα Χριστόπουλου

Καλλιτέχνες που προτάθηκαν ως τιμητικές συμμετοχές από την επιτροπή είναι οι: Δημήτρης Αληθεινός, Θόδωρος, γλύπτης, Μάριος Σπηλιόπουλος, Γιώργος Χαρβαλιάς

Ιδέα και Επιμέλεια της διοργάνωσης: Εμμανουήλ Μαυρομμάτης, Πρόεδρος του ΔΣ της AICA – Hellas και Ομότιμος Καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Οργανωτική επιτροπή-συντονισμός: Τα Μέλη του ΔΣ της AICA – Hellas Σταμάτης Σχιζάκης, Άρτεμις Ποταμιάνου, Φαίη Τζανετουλάκου και Σωζήτα Γκουντούνα και τα Mέλη της ένωσης Μπία Παπαδοπούλου και Λίνα Τσίκουτα.

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ