Wednesday, 13 September 2017

ΑΠΟΨΗ | Γνώστες και άνθρωποι, μετά πολιτικοί


 Οι άνθρωποι στην φωτογραφία είναι κουρασμένοι, αλλά χαμογελούν με ευχαρίστηση και φαίνεται· είναι βράδυ και χρειάστηκε να ανοίξουμε το Myrό Antiques House ειδικά για αυτούς. Το κάναμε με όλη μας την καρδιά γιατί υποδεχτήκαμε φίλους. Φίλους όχι μόνο δικούς μας, αλλά των Τεχνών, του τόπου και των ανθρώπων. Στην φωτογραφία εμφανίζεται η κα. Νατάσα Μεντεσίδου -Λεβέντη (σύζυγος του προέδρου της Ένωσης Κεντρώων κ. Βασίλη Λεβέντη) και δεξιά ο εκλεγμένος Βουλευτής Θεσσαλονίκης με την Ένωση Κεντρώων κ. Αριστείδης Φωκάς, ο οποίος πολιτεύεται με το κόμμα του συζύγου της. Παρά τις συζητήσεις μας σε κάθε ευκαιρία, οι  οποίες είναι ενδιαφέρουσες και καίριες, είναι η συχνή παρουσία τους στις δραστηριότητές μας, η επαφή με τους ανθρώπους της Τέχνης που επιδιώκεται συχνά μέσω ημών και η ουσιαστική διαθεσιμότητα των ανθρώπων να αναδείξουν ζητήματα και ατζέντες πάνω από κόμματα και τοπικά ή γενικότερα μικροσυμφέροντα.

Εξαιτίας του δημοσίου χαρακτήρα των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του Σταύρου Μυρωνίδη και όλων όσων ανήκουμε στην ομάδα που τον περιστοιχίζει, έχουμε την ευκαιρία συχνά να συναντάμε εκλεγμένους πολιτικούς, και μάλιστα στις εκδηλώσεις και τις δραστηριότητές μας. Νομίζω ότι στο σημερινό στείρο πολιτικό κλίμα του εκφυλισμένου δημοσίου λόγου των τηλεοπτικών παραθύρων, δεν θα πάψω ποτέ να εκπλήσσομαι ευχάριστα όταν αυτό συμβαίνει με ειλικρίνεια και εκτός προεκλογικής περιόδου, από γνήσιο ενδιαφέρον για τα πράγματα κα τους ανθρώπους. Αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να τις προβάλλουμε, είναι σημαντικό και κάτι ξεχωριστό: ως παράδειγμα προς μίμηση...


EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ