Tuesday, 18 July 2017

Ταξίδι στον Κυκλαδικό Πολιτισμό

Μαρμάρινο πινάκιο και μαρμάρινο γυναικείο ειδώλιο
Πρωτοκυκλαδική ΙΙ περίοδος
(περ. 2700-2400/2300 π.Χ.)
Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, αρ. ευρ. ΝΓ 104α και ΝΓ 88α
Τριτη 18 Ιουλίου 2017 - Μετά από μια ιδιαίτερα επιτυχημένη συνεργασία το 2011 που περιελάμβανε την παρουσίαση τριών εκθέσεων, το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης συνεργάζεται εκ νέου με τοΔιεθνή Αερολιμένα Αθηνών διοργανώνοντας την έκθεση με τίτλο «Ταξίδι στον Κυκλαδικό Πολιτισμό». Η έκθεση θα διαρκέσει από 27 Ιουλίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2017 και θα φιλοξενηθεί στον χώρο «Τέχνη & Πολιτισμός» στο επίπεδο Αφίξεων του Αεροδρομίου. Η έκθεση αποτελεί μια συνοπτική παρουσίαση της μεγάλης έκθεσης «Κυκλαδική Κοινωνία,5.000 χρόνια πριν» που διοργάνωσε φέτος το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης για τησυμπλήρωση 30 χρόνων λειτουργίας, υπό την επιμέλεια του Διευθυντή του, ΚαθηγητήΝικόλαου Σταμπολίδη. Καθώς έως σήμερα δεν υπάρχουν τεκμήρια γραφής τηςΠρωτοκυκλαδικής Περιόδου, η έκθεση επιχειρούσε να αναγνώσει με απλό και εύληπτοτρόπο τη δομή της κοινωνίας των Κυκλάδων κατά την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού (3200 έως2000 π.Χ.), το φυσικό περιβάλλον στο οποίο ζούσαν οι άνθρωποι, τις ασχολίες τους, τιςκοινωνικές ή θρησκευτικές εκδηλώσεις, τις πίστεις και τις δοξασίες τους.Το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης προσφέρει στους επισκέπτες του Αεροδρομίου μία συνοπτικήπαρουσίαση αυτής της έκθεσης για να γνωρίσουν τον Πρωτοκυκλαδικό Πολιτισμό μέσα απόφωτογραφίες αλλά κυρίως μέσα από μια ταινία- ποίημα 4 λεπτών σε σενάριο-αφήγηση τουΚαθηγητή Νικόλαου Σταμπολίδη, σκηνοθεσία Τζώρτζη Γρηγοράκη, μουσική ΜαριλέναςΟρφανού και παραγωγή του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης και της Haos Film (ΜαρίαΧατζάκου, Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη). Η ταινία προβάλλει αντιπροσωπευτικά δείγματα τουπολιτισμού αυτού, συμπυκνώνοντας τη ζωή και τη δημιουργία της Κυκλαδικής Κοινωνίας,5.000 χρόνια πριν.Το απόκρημνο γεωγραφικό ανάγλυφο, ο θαλάσσιος περιορισμός και η ανάγκη ώθησαν τηδημιουργία ενός ανθρωποκεντρικού πολιτισμού, όπου η ανθρώπινη μορφή (γυναικεία &ανδρική) σε ειδώλια κυριαρχεί, μιλώντας εύγλωττα για την κοινωνική ιεραρχία, τις ασχολίες,τις πίστεις και τις δοξασίες των προϊστορικών Κυκλαδιτών. Mέσα από την έκθεση, οιεπισκέπτες του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών θα πάρουν μια πρώτη εικόνα για το πώς ήτανοι Κυκλάδες το 3000 π.Χ., πριν επισκεφθούν σήμερα τα νησιά του Αιγαίου.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.