Saturday, 1 July 2017

Βούλα Πριοβόλου | Ρέουσες Μορφές

Σάββατο 1 Ιουλίου 2017 - Στο πλαίσιο των περιοδικών εκθέσεων του Ιστορικού Αρχείου – Μουσείου Ύδρας για το καλοκαίρι του 2017, έχει προγραμματιστεί μεγάλη έκθεση έργων της ζωγράφου Βούλας Πριοβόλου. Στους δύο ορόφους των περιοδικών εκθέσεων του Μουσείου θα παρουσιαστούν περίπου 60 ζωγραφικά έργα μεγάλων και μικρότερων διαστάσεων, που χωρίζονται σε δύο ενότητες: στα μακρόστενα, κάθετα έργα με ανεξίτηλα χρώματα σε πανί –ασπρόμαυρα και γκρίζα ή έντονα χρωματιστά– και στη σειρά έργων με θέμα τον ουρανό, ζωγραφισμένα σε μουσαμά ή χαρτί με χρώματα λαδιού, μελάνια, ξυλομπογιές, γραφίτες, χρωματιστά κάρβουνα. Η ιστορικός της τέχνης Ελισάβετ Πλέσσα σημειώνει σχετικά: "Αν και οι «ουρανοί» της Πριοβόλου εμφανίζονται στη δουλειά της ήδη από το 1987 –ενώ τα πρώτα πανιά δημιουργούνται το 1993/1994– στη συνέχεια τα δύο αυτά φαινομενικά διαφορετικά μέρη της ζωγραφικής της δουλεύονται παράλληλα, οδηγώντας τα έργα της σε γόνιμες αλληλεπιδράσεις, αφού ο κοινός άξονάς τους είναι μια αφαιρετική, ρέουσα εικαστική γραφή.Στην τυπολογία των «ουρανών» της η ζωγράφος μοιάζει να επιδιώκει να αποτυπώσει την ακατάπαυστη ροή του χρόνου. Να συλλάβει κάθε φορά μία μοναδική όψη του, προτού αυτή χαθεί μέσα στη διαρκή μεταβολή των μορφών και των χρωμάτων που αποτυπώνουν τα σύννεφα – ζωγραφικά προσχήματα εναλλαγής φωτός και φόρμας.Η ίδια ροή αποτελεί το θέμα και των μακρόστενων πανιών της, όπου είναι εμφανείς οι αναφορές στη σινοϊαπωνική ζωγραφική, στο τυχαίο του σουρεαλισµού και στη ρευστότητα της άμορφης τέχνης. Κηλίδες, σταξίματα και αυλάκια στροβιλιζόμενων χρωμάτων και γραμμών εξελίσσονται σε ρυθµικές φόρµες που συμπυκνώνονται και αραιώνουν δημιουργώντας γραφές ατέρμονων πεδίων ροής".


Η είσοδος είναι ελέυθερη και τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν Σάββατο 8 Ιουλίου 2017, 20.00. Ώρες λειτουργίας: 9.00 - 16.00 & 19.30 – 21.30. Η ἐκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 6 Αυγούστου 2017. 

Περισσότερες πληροφορίες για την έκθεση αναζητήστε τηλεφωνικά στο 2298 052355.

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ