Βούλα Πριοβόλου | Ρέουσες Μορφές

Σάββατο 1 Ιουλίου 2017 - Στο πλαίσιο των περιοδικών εκθέσεων του Ιστορικού Αρχείου – Μουσείου Ύδρας για το καλοκαίρι του 2017, έχει προγραμματιστεί μεγάλη έκθεση έργων της ζωγράφου Βούλας Πριοβόλου. Στους δύο ορόφους των περιοδικών εκθέσεων του Μουσείου θα παρουσιαστούν περίπου 60 ζωγραφικά έργα μεγάλων και μικρότερων διαστάσεων, που χωρίζονται σε δύο ενότητες: στα μακρόστενα, κάθετα έργα με ανεξίτηλα χρώματα σε πανί –ασπρόμαυρα και γκρίζα ή έντονα χρωματιστά– και στη σειρά έργων με θέμα τον ουρανό, ζωγραφισμένα σε μουσαμά ή χαρτί με χρώματα λαδιού, μελάνια, ξυλομπογιές, γραφίτες, χρωματιστά κάρβουνα. Η ιστορικός της τέχνης Ελισάβετ Πλέσσα σημειώνει σχετικά: "Αν και οι «ουρανοί» της Πριοβόλου εμφανίζονται στη δουλειά της ήδη από το 1987 –ενώ τα πρώτα πανιά δημιουργούνται το 1993/1994– στη συνέχεια τα δύο αυτά φαινομενικά διαφορετικά μέρη της ζωγραφικής της δουλεύονται παράλληλα, οδηγώντας τα έργα της σε γόνιμες αλληλεπιδράσεις, αφού ο κοινός άξονάς τους είναι μια αφαιρετική, ρέουσα εικαστική γραφή.Στην τυπολογία των «ουρανών» της η ζωγράφος μοιάζει να επιδιώκει να αποτυπώσει την ακατάπαυστη ροή του χρόνου. Να συλλάβει κάθε φορά μία μοναδική όψη του, προτού αυτή χαθεί μέσα στη διαρκή μεταβολή των μορφών και των χρωμάτων που αποτυπώνουν τα σύννεφα – ζωγραφικά προσχήματα εναλλαγής φωτός και φόρμας.Η ίδια ροή αποτελεί το θέμα και των μακρόστενων πανιών της, όπου είναι εμφανείς οι αναφορές στη σινοϊαπωνική ζωγραφική, στο τυχαίο του σουρεαλισµού και στη ρευστότητα της άμορφης τέχνης. Κηλίδες, σταξίματα και αυλάκια στροβιλιζόμενων χρωμάτων και γραμμών εξελίσσονται σε ρυθµικές φόρµες που συμπυκνώνονται και αραιώνουν δημιουργώντας γραφές ατέρμονων πεδίων ροής".


Η είσοδος είναι ελέυθερη και τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν Σάββατο 8 Ιουλίου 2017, 20.00. Ώρες λειτουργίας: 9.00 - 16.00 & 19.30 – 21.30. Η ἐκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 6 Αυγούστου 2017. 

Περισσότερες πληροφορίες για την έκθεση αναζητήστε τηλεφωνικά στο 2298 052355.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.