Κέντρο Εικαστικών Τεχνών του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών | Ο κήπος βλέπει

Παρασκευή 30 Ιουνίου 2017 - Ο Κήπος των ήχων στο Μέγαρο γίνεται και «τόπος εικόνων». Τριάντα επτά έργα 26 διεθνώς αναγνωρισμένων Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών σε 85 σημεία του Κήπου κεντρίζουν το ενδιαφέρον του επισκέπτη, προσκαλώντας τον να τα ανακαλύψει μέσα από την Έκθεση σύγχρονης τέχνης «Ο Κήπος βλέπει» που φιλοξενείται στους χώρους του από τις 6 Ιουλίου έως τις 17 Σεπτεμβρίου με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Την επιμέλεια της Έκθεσης έχει η Άννα Καφέτση, Διευθύντρια του Κέντρου Εικαστικών Τεχνών του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Είναι η πρώτη φορά που ο Κήπος υποδέχεται μια διεθνή διοργάνωση σύγχρονης τέχνης με εγκαταστάσεις, γλυπτά, κείμενα-γλυπτά, βιντεοεγκαταστάσεις και ηχητικά έργα, η οποία φιλοδοξεί να αποτελέσει μελλοντικά έναν θεσμό-ορόσημο για την καλοκαιρινή πολιτιστική ζωή της πόλης.


Ο τίτλος της Έκθεσης (τίτλος ενός από τα Τρία Ποιήματα με σημαία ευκαιρίας του Οδυσσέα Ελύτη) γίνεται αφορμή για τον Κήπο να συνδεθεί με τον δημόσιο χώρο και την πόλη, κάτι που επιτυγχάνεται μέσω του μυστικού διαλόγου των έργων με τις μνήμες της Αθήνας, με ανθρώπινες σχέσεις και ιστορίες –ενίοτε και προσωπικές. Ο Κήπος μετατρέπεται σε ένα νέο ερμηνευτικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο οι δημιουργίες των καλλιτεχνών διαμορφώνουν ένα αφήγημα για τον έρωτα, τη ζωή και τον θάνατο, για την ανθρώπινη ύπαρξη. Τα έργα συνομιλούν με το φυσικό περιβάλλον και αλληλεπιδρούν συνεχώς με το καταλυτικό φως της ημέρας ή της νύχτας: «Η άγρα φωτός, ευρεία μεταφορά και συνδετικός ιστός των έργων, βρίσκεται πάντα στο κέντρο της Έκθεσης, ορατή ή μαντευτή. Αναζήτηση ηλιακή και σεληνόφωτη» (Α.Κ.).

Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να αναζητήσει τα εκθέματα μέσα στις φυλλωσιές και στους θάμνους του Κήπου αλλά και στο εσωτερικό της λεγόμενης Υπηρεσιακής Αυλής του Μεγάρου και να περιηγηθεί ανάμεσά τους, ζώντας μια ξεχωριστή αισθητηριακή και καλλιτεχνική εμπειρία. Έτσι, όπως σημειώνει η Άννα Καφέτση, «ο Κήπος […] γίνεται ένας τόπος εικόνων. Η καθεμιά τους, μέσα από τις αναρίθμητες οπτικές της, μας καλεί να υπερβούμε το όριο, να βιώσουμε τον περίπατο ή τις στοχαστικές στιγμές στον Κήπο ως συνεχή περάσματα από το πραγματικό στο φανταστικό».

ΚΗΠΟΣ ΜΕΓΑΡΟΥ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ – Λεωφ. Βασ. Σοφίας & Κόκκαλη – τηλ. 2107282333
6 Ιουλίου–17 Σεπτεμβρίου 2017
Ώρες: 12:00-00:00 (καθημερινά)
Είσοδος ελεύθερη

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.