Monday, 19 June 2017

Έκθεση της Μάρως Φασουλή "Πικνίκ στη Βόρεια Κορέα"

Δευτέρα 19 Ιουνίου 2017 - Μέχρι την 1η Ιουλίου 2017 διαρκεί η ατομική έκθεση της Μάρως Φασουλή με τίτλο "Πικνίκ στη Βόρεια Κορέα".

Κατά τη διάρκεια της DOCUMENTA14 η γκαλερί CAN παρουσιάζει την πρώτη ατομική έκθεση της εικαστικού Μάρως Φασουλή (γ.1980).Στην έκθεση με τίτλο “Πικνίκ στη Βόρεια Κορέα” η Φασουλή ανακαλύπτει και μετουσιώνει μέρη του αρχείου και της συλλογής της αρχιτέκτονος Jenny P. σε έργα-μνημεία προς μία γυναίκα που δεν γνώρισε ποτέ. Η Jenny P. γεννήθηκε στον Πειραιά το 1934. Το 1950 φεύγει για να σπουδάσει αρχιτεκτονική στο Παρίσι και γίνεται μέλος του D.E.S.A. ενώ λίγο αργότερα αποφασίζει να εγγραφεί στο Κομουνιστικό Κόμμα Γαλλίας με το οποίο ξεκινάει να ταξιδεύει τακτικά σε διάφορα κράτη όπως η Βόρεια Κορέα. Θα εργαστεί στο Παρίσι μέχρι τη συνταξιοδότησή της και το 1997 θα επιστρέψει στην Αθήνα όπου θα διαμείνει στην περιοχή του Ζωγράφου μέχρι τον θάνατό της το 2014.Εστιάζοντας την προσοχή της στα χρόνια από το 1960 έως το 1978 η Φασουλή επεξεργάζεται ταξιδιωτικές φωτογραφίες από τη Βόρεια Κορέα, slides, προσωπικά αντικείμενα, σελίδες από μια έκδοση αφιερωμένη στο Ιερό Βουνό της Επανάστασης (όρος Paektu), αρχιτεκτονικές μελέτες, ακόμη και στιγμιότυπα από μια ανέμελη συνεύρεση φίλων σε κάποιο προάστιο του Παρισιού τον Μάιο του ’68. Το ιδιαίτερα προσωπικό αυτό αρχείο αναφέρεται άλλωστε σε μια περίοδο έντονων ιδεολογικών και κοινωνικών εξελίξεων στην Ευρώπη που αποκαλύπτεται μέσα από κείμενα, φωτογραφίες, σχέδια και αφηγήσεις της Jenny P. και οικείων της προσώπων.Ποια ήταν άραγε τα όνειρα και οι προσδοκίες εκείνων των χρόνων; Τα έργα που αναλάμβανε η Jenny P. επρόκειτο κυρίως για εργατικές κατοικίες σε διάφορα προάστια του τότε ραγδαία επεκτεινόμενου Παρισιού καθώς την ενδιέφερε μία αρχιτεκτονική “για το λαό”. Για πολλούς, καθώς και για εκείνη αυτό αποτελούσε την ευκαιρία της πολεοδομίας και της αρχιτεκτονικής να επιφέρει αλλαγές στην αντίληψη του κόσμου σε ό,τι αφορά τις κοινωνικές δομές. Μέσα από μια μεγάλη συλλογή πληροφοριών οι οποίες θα μπορούσαν να σχηματίσουν το προφίλ της Jenny P. εκείνες που έχουν ιδιαίτερη σημασία πέρα από τη ιδιότητα της ως αρχιτέκτονα είναι η στάση της ως αριστερή, φεμινίστρια, μετανάστρια και ταξιδιώτης, χωρίς αυτή απαραίτητα να είναι η ακριβής σειρά.Η διαδικασία που ακολουθεί η Φασουλή τελικά παραμένει ανοιχτή και ανεξάντλητη καθώς επεξεργάζεται αποσπάσματα και αναπλάθει μια φαντασιακή και εν τέλει αχρονική εικόνα από την οποία απουσιάζουν τα στοιχεία εκείνα που πιθανά θα οδηγούσαν στην ταυτοποίηση του πραγματικού-υπαρκτού προσώπου και της εποχής της.Όπως αναφέρει η ίδια σε ένα δοκίμιο το 1966: “Στην εποχή μας όμως περισσότερο από χθες το πρόβλημα της πολεοδομίας έχει γίνει ένα από τα πιο φλέγοντα. Στις μεγαλουπόλεις του σήμερα, ο άνθρωπος ασφυκτιά και αναρωτιέται για το μέλλον της πόλης του, της Πόλης. Όσο για το ποιό θα είναι το μέλλον την πόλης, θα μπορούμε να το πούμε παρά μόνο τοποθετώντας το στο οικονομικό-κοινωνικό-πολιτικό πλαίσιο. Δεν θα μπορέσουμε να αλλάξουμε την πόλη σε βάθος παρά μόνο αλλάζοντας την κοινωνία. Και το ερώτημα ΠΟΙΑ ΠΟΛΗ πρέπει να αντικατασταθεί με το ερώτημα ΠΟΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ?”


Σύντομο Βιογραφικό
Η Μάρω Φασουλή γεννήθηκε το 1980 στην Αθήνα. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών όπου το 2009 αποφοίτησε από το μεταπτυχιακό των Εικαστικών Τεχνών με άριστα. Είναι μέλος της ομάδας Under Construction. Επιλεγμένες Ομαδικές Εκθέσεις: «Η ελάχιστη δομή», Ρομάντσο, Αθήνα, «Αστοχία», The Symptom Projects, πρώην νοσοκομείο Άμφισσας, «Boundaries», Snehta Residency, Αθήνα, «Εκ νέου: Μια νέα γενιά Ελλήνων καλλιτεχνών», Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), Αθήνα, «Bία;», CAID-Κέντρο κοινωνίας επιστήμης και τέχνης, Αθήνα, «Προς Τήνο», Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού, Τήνος, «Thrills and Chills», Daily Lazy projects, Art Athina, Αθήνα, «Το Αρχιτεκτονικό Αντικείμενο», Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα, Αθήνα, «Σημείο φυγής», Πεδίο Δράσης Κόδρα, Θεσσαλονίκη, «NLP», Hosted in Athens, Θέατρο Εμπρός, Αθήνα, «Μονόδρομος», 4η Μπιενάλε της Αθήνας, Αθήνα, «Under Construction», Remap ΚΜ3, Αθήνα, «Placements-misplacements-displacements», Remap ΚΜ3, Γκαλερί ΑΔ, Αθήνα, «Εικαστικές ΜΕΤατοπίσεις Μεταπτυχιακών σπουδαστών», Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, Αθήνα, «Chain Reaction», TAF, Αθήνα, «Utopia Project 2006-2010», Ινστιτούτο Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης (ISET), Αθήνα, «In Real Time, Beautiful World, Heavenly Creation vol. II», Δημοτική Αγορά Κυψέλης, Αθήνα, «Oasis», Μουσείο Πολυχρονόπολου, Κινέτα, «Μετακόμιση-Διαμονή», Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας, Παλαιά Δημοτικά Λουτρά, Πάτρα, «Απόλυτη Εκκίνηση», Πάρκο Ελευθερίας, Αθήνα, «Open Lido 12», Βενετία, Ιταλία, «EXIT», Γκαλερί Ζουμπουλάκη, Αθήνα, «My Living Room», Αθήνα, «Άντερ Κονστράξιον», Πεδίο Δράσης Κόδρα, Θεσσαλονίκη. Η Φασουλή ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ