Από τις συλλογές του Τελλογλείου Ιδρύματος: Πρόσφατες δωρεές

Πέμπτη 15 Ιουνίου 2017 - Τη συμβολή καλλιτεχνών, οικογενειών καλλιτεχνών και συλλεκτών στον εμπλουτισμό των συλλογών του κατά τα τελευταία χρόνια αναδεικνύει το Τελλόγλειο Ίδρυμα με την έκθεση «Από τις συλλογές του Τελλογλείου Ιδρύματος: Πρόσφατες δωρεές», που θα φιλοξενηθεί στον 2ο όροφο του Μουσείου.Στην έκθεση, που εγκαινιάζεται την Τρίτη 6 Ιουνίου 2017, στις 20.00 (παράλληλα με την έκθεση της συλλογής της «Τέχνης»), το Τελλόγλειο παρουσιάζει περίπου 45 νέα αποκτήματα, τα οποία προστέθηκαν μέσω δωρεών στις συλλογές του. Πρόκειται κυρίως για έργα καλλιτεχνών που συνδέθηκαν με τη Θεσσαλονίκη και άφησαν το στίγμα τους στα καλλιτεχνικά δρώμενα της πόλης.

Το Τελλόγλειο διαθέτει μια πλούσια συλλογή, με περισσότερα από 7.500 έργα τέχνης, η οποία εμπλουτίζεται διαρκώς με δωρεές.Ανάμεσα στα έργα που παρουσιάζονται στη νέα έκθεση, τα 34 είναι φιλοτεχνημένα από τον Λουκά Βενετούλια (δωρεά στο Τελλόγλειο από την οικογένεια Λ. Βενετούλια). Καλύπτουν μια περίοδο περίπου τριών δεκαετιών της καλλιτεχνικής δημιουργίας του σημαντικού ζωγράφου. Ορισμένα από τα έργα χαρακτηρίζονται από πολιτική και κοινωνική θεματολογία, ενώ κάποια συνθέτουν ένα είδος ζωγραφικού ρεπορτάζ και σε κάποια άλλα διακρίνεται ένας προσωπικός – βιωματικός λόγος.Επίσης παρουσιάζεται μια τοπιογραφία του Βασίλη Θεοχαράκη, πρόεδρου του Ομίλου Θεοχαράκη και εικαστικού δημιουργού, δωρεά που έγινε στο πλαίσιο της έκθεσης της συλλογής του Τελλογλείου στο Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. και Μ. Θεοχαράκη στην Αθήνα τον περασμένο χειμώνα.Ακόμη, η έκθεση περιλαμβάνει έργα του Σπύρου Παπαλουκά και Νίκου Κεσσανλή, δωρεά στο Τελλόγλειο από τον συλλέκτη Σταύρο Τσιγκόγλου, ο οποίος επίσης παραχώρησε στο πλαίσιο δανεισμού το γλυπτό του Άγγελου Παπαδημητρίου «Η άκρη της ζωής» για τις ανάγκες της έκθεσης.Έργα του Χρήστου Αλαβέρα (δωρεά του καλλιτέχνη), του Φώνη Ζογλοπίτη (δωρεά του καλλιτέχνη), του Νίκου Παραλή (δωρεά της Τίνας Παραλή), του Παύλου Βασιλειάδη (δωρεά του καλλιτέχνη) και του Στέλιου Σκούλου (δωρεά του καλλιτέχνη στη μνήμη του αδελφού του), συμπληρώνουν την έκθεση.Διάρκεια έκθεσης έως τα μέσα Οκτωβρίου.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.