Saturday, 4 March 2017

Γιώργος Σαλταφέρος “SPAΤIAL MEMORY” στην Genesis

Σάββατο 4 Μαρτίου 2017 - Στη νέα ατομική του έκθεση «SPAΤIAL MEMORY», ο Γιώργος Σαλταφέρος μετακινείται αθόρυβα από τις νυχτερινές αποδομούμενες αστικές πυκνώσεις της Αθήνας και τους τυφλούς όγκους των κοιμισμένων πλοίων στις ακίνητες, σκοτεινές δεξαμενές νερού του Περάματος, σύροντας απαλά το βλέμμα της μνήμης στο διαθλούμενο υπαινικτικό φως των καφενείων του κόσμου και της ζωής του.

Σημειώνει -μεταξύ άλλων-στο εξαιρετικό κείμενο της που συνοδέυει την έκθεση, η Θεωρητικός Τέχνης κα. Ίρις Κριτικού: "Η σπάνια ποιότητα της ζωγραφικής του Σαλταφέρου, διαφεύγοντας τώρα από τον ελληνικό χωροχρόνο, ανασκάπτει και ανασυνθέτει τις στέρεες προφανείς και αφανείς ευρωπαϊκές καταβολές της.Αναζητώντας το εναιωρούμενο πνεύμα των δικών του καιρών και ιχνογραφώντας τα χνώτα της δικής του ακατάγραφης μνήμης, ανασυντάσσοντας σιωπηλές διαδρομές τραίνων σε χαμηλά βαρομετρικά και ανακαλώντας μικρά πρωινά και ευεργετικά μελαγχολικά απογεύματα σε μητροπολιτικά καφέ όπου οι θαμώνες διασταυρώνονται, συναντώνται ή συνυπάρχουν ανακουφιστικά αμίλητοι, ο ζωγράφος αμβλύνει τα τρέχοντα γεωγραφικά του όρια, εισέρχεται σε περιρρέοντες μικρούς ορίζοντες στιγμών και ωρών, εντυπώσεων και σημειώσεων, αναπάντεχων συνευρέσεων και προδιαγεγραμμένων αποχωρήσεων.Τα αγαπημένα μελαγχολικά καφέ του παντοτινού, τρόπαια φοιτητικών χρόνων, τακτών επιστροφών και ενδοσκοπικών παύσεων στη Βέρνη, τη Ζυρίχη και τη Βασιλεία, το Βερολίνο και το Munster, τη Βενετία, τη Βουργουνδία και το Παρίσι, κι ανάμεσά τους, τα ελληνικά διαστήματα σκόρπιας φωτεινής ζωγραφικής ύλης και σχόλης στα καφενεία της γενέθλιας Άνδρου, στα απογευματινά μπαλκόνια της Μυκόνου και στις τραπεζαρίες της επόμενης μέρας μιας ιδιωτικής και απόκρυφης Αθήνας, τρέπονται σε μικρούς πυκνούς χάρτινους υδατογραφημένους κάμπους με λιγοστά αφηγηματικά χαρακτηριστικά που συνοψίζουν τις τρυφερές εσότητες και τα αθέατα αναμνηστικά ενός μοναχικού οδοιπορικού σπάνιας ποιητικής και αυτογνωσίας.
Οι σκιές και τα φωτεινά ξέφωτα, το στιλπνό κροτάλισμα των λευκών φλιτζανιών και η αργή ανάδευση των γεωμετρικών κύβων της ζάχαρης στο πικρό σκούρο, η ιεροτελεστία του τσαγιού και η επίγευση της ζεστής σοκολάτας, οι κοινόχρηστες εφημερίδες, τα αγαπημένα βιβλία και η διακριτική ευωδιά των ημιθανών μπουκέτων στα βάζα, τα φθαρμένα ερυθρά βελούδα της Βέρνης και οι καμπύλες πράσινες πλέξεις στις ράχες των παρισινών καθισμάτων, τα πλήκτρα του βενετσιάνικου απογευματινού πιάνου και οι συγχορδίες των ανθρώπινων φθόγγων, τα αυθάδη πορτοκαλί, τα κρίνα και τα μωσαϊκά της Αθήνας, κεντούν τη ρυθμολογία ενός απέριττου ξανακερδισμένου χρόνου που θωπεύει την ωραιότητα των στιγμών και περιθάλπτει την απαλή μουσική τους.Στο Καφέ Volver και στο Lorenzini, στο Einstein, στο Σκουφάκι και στο Platform, στο Café des Αrts, στο Florian και στο Palette, ο ακίνητος χρόνος αμβλύνεται στο διηνεκές".

Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Γιώργος Τζάνερης
Εγκαίνια: Πέμπτη 9 Μαρτίου 2017 / Ώρα 20:00
Διάρκεια έκθεσης: 9 Μαρτίου 2017 έως 1 Απριλίου 2017
Πληροφορίες για ώρες/μέρες επίσκεψης στον χώρο ΕΔΩ.

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ