Thursday, 2 March 2017

Myro Vitrina | Χριστίνα Βούλγαρη: Σωματότητα (έκθεση φωτογραφίας)

Πέμπτη 2 Μαρτίου 2017 - H Myrό Gallery σας προσκαλεί να παρεβρεθείτε στα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας της Χριστίνας Βούλγαρη στον χώρο της Βιτρίνας της την Πέμπτη 9 Μαρτίου 2017 στις ΟΚΤΩ (20.00) το βράδυ.

Το σύνολο «σωματότητα», της Χριστίνας Βούλγαρη είναι έρευνα αυτοπροσδιορισμού μέσα από το φωτογραφικό φακό. Το σώμα είναι η εδράζουσα σύνθεση. Όχι ένα οποιοδήποτε σώμα, αλλά της ίδιας της φωτογράφου. Οι ιδιότητες, ,η ευπλασία του, η μοναδικότητα των χαρακτηριστικών, τα σημάδια και οι παρεμβάσεις πάνω σε αυτό είναι στίγματα στον κόσμο και θέσεις της ταυτότητας. Είναι το πολύμορφο περιεχόμενο της ανθρώπινης φύσης που αντανακλάται στο σώμα.

Η ψυχική, η βιωματική και η εμπειρική ταυτότητα του υποκειμένου, μορφοποιούνται μέσα από την επίσης προσωπική παρέμβαση στις αρχικές λήψεις, η οποία παρότι γίνεται με ψηφιακά μέσα, φαντάζει σχεδόν ζωγραφική. Αυτά τα μη απτά χαρακτηριστικά της ταυτότητας, διανύουν τη διαδρομή με όχημα το σώμα της ίδιας της φωτογράφου για να καταδειχθεί πως είμαστε το φέρον απτό αντικείμενο του περιεχόμενου μας. Το ένα δεν ζει χωρίς το άλλο. Απεναντίας, αλληλοπροσδιορίζονται και αλληλοσυμπληρώνονται διαρκώς σε έναν αέναο κύκλο. Το ανθρώπινο σώμα είναι ένα ανεξάντλητο όχημα έμπνευσης και ιδιοτήτων, απόλυτα εξατομικευμένο, αυτοδύναμο, αυτοπροσδιοριζόμενο και η αναμφισβήτιτη απόδειξη της ουσίας μας. Περικλείει το περιεχόμενό μας, το οποίο άλλοτε εικονογραφείται ολοκληρωμένα και άλλοτε ελλιπώς προς τον έξω κόσμο. Το ερώτημα επομένως είναι, πόση από την πραγματική μας ταυτότητα αποκαλύπτουμε. Πόση «σωματότητα»;

Σύντομο Βιογραφικό
Η Χριστίνα Βούλγαρη γεννήθηκε το 1985 στη Θεσσαλονίκη. Αποφοίτησε από το τμήμα Πλαστικών Τεχνών & Επιστημών της Τέχνης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων το 2007 με βραβεύσεις από το Ι.Κ.Υ και φορείς του πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Με υποτροφία του Ι.Κ.Υ συνέχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές της στο ίδιο τμήμα από όπου και αποφοίτησε το 2010 με ειδίκευση στην Ιστορία Νεοελληνικής Τέχνης και Επιμέλεια Εκθέσεων.  Μεταξύ 2011 και 2013 εργάστηκε και μετεκπαιδεύτηκε στο Ινστιτούτο Ιστορίας της Τέχνης του Τμήματος Φιλοσοφικής του Karls Ruprecht Universität της Χαϊδελβέργης στη Γερμανία. Έχει συνεργαστεί με μεγάλα μουσεία και Πινακοθήκες ανά την Ελλάδα στην αποδελτίωση και φωτογραφική καταλογογράφηση αρχειακού υλικού και έργων τέχνης, επιμελήθηκε στο Goethe Institut της Θεσσαλονίκης εκθέσεις φωτογραφίας και από το 2013 εργάζεται ως φωτογράφος με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Παράλληλα εκπονεί τη διδακτορική της διατριβή στη Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Σχετικά με την Myrό Gallery
Η Myrό Gallery ιδρύθηκε από τον Σταύρο Μυρωνίδη στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του στον χώρο του Πολιτισμού και των εικαστικών τεχνών ( Myrό Antiques House, Greek Marble Initiative, κ.α.) τον Σεπτέμβριο του 2011. Καλλιτεχνικά διευθύνεται από τον Πάρη Καπράλο, Εικαστικό Επιμελητή. Πέντε διακριτοί χώροι συναποτελούν την Myrό Gallery, με κοινή κεντρική είσοδο στην διεύθυνση: Νικηφόρου Φωκά 8, περιοχή Λευκού Πύργου, Κέντρο Θεσσαλονίκης. Αυτόνομα ο καθένας φιλοξενεί εκθέσεις σε μηνιαία βάση, με κοινές ημερομηνίες εγκαινίων. Ο χώρος δίνει σε νέους ανερχόμενους Έλληνες δημιουργούς, ευνοεί συνεργατικά σχήματα μεταξύ καλλιτεχνών, παρουσιάζει πολλά projects και concept εκθέσεις, και παρουσιάζει συχνά εκθέσεις σύγχρονης γλυπτικής και σε συνεργασία με την Greek Marble Initiative. Περισσότερες πληροφορίες: www.myro.gr.

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ