Friday, 17 February 2017

Γυάρος: η απομόνωση του χτες, πνοή οράματος σήμερα




Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου 2017 - Νησί εξορίας, τόπος βασανιστηρίων, καρδιά του περιβαλλοντικού προγράμματος ΚΥΚΛΑΔΕΣ LIFE. Μία άγνωστη πλευρά της Γυάρου θα ανακαλύψουν όσοι επισκεφθούν την έκθεση με τίτλο «Γυάρος: η απομόνωση του χτες, πνοή οράματος σήμερα» από τις 18 Φεβρουαρίου έως τις 30 Μαρτίου 2017 στις αίθουσες εκθέσεων του Βαφοπούλειου Πνευματικού Κέντρου. Την έκθεση φωτογραφίας που έχει επιμεληθεί ο Θανάσης Κοττάς συνδιοργανώνουν ο Σύνδεσμος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974, το WWF Ελλάς και το Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Θεσσαλονίκης. Είσοδος ελεύθερη.

Φυσικό τοπίο που σου κόβει την ανάσα, μοναδικά είδη που κινδυνεύουν με εξαφάνιση, αλλά και ένα ιστορικό μνημείο στοιχειωμένο από τον ανθρώπινο πόνο. Αυτή είναι μία γεύση της έκθεσης φωτογραφίας «Γυάρος: η απομόνωση του χτες, πνοή οράματος σήμερα» που θα πραγματοποιηθεί στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Θεσσαλονίκης. Tο νησί των Βόρειων Κυκλάδων υπήρξε τόπος μαρτυρίου για πάνω από 22.000 Έλληνες που κρατήθηκαν εξόριστοι και βασανίστηκαν για τις πεποιθήσεις τους.Πέρα από τόπο μνήμης, από το 2013, η Γυάρος αποτελεί επίσης την καρδιά του περιβαλλοντικού προγράμματος ΚΥΚΛΑΔΕΣ LIFE, που έχει ως στόχο τη δημιουργία μιας πρότυπης προστατευόμενης περιοχής πέριξ της Γυάρου από κοινού με τις κοινωνίες της Άνδρου και της Σύρου, με σεβασμό προς το περιβάλλον αλλά και τις ανθρώπινες δραστηριότητες.Το νησί με τη βαριά ιστορία εντάχθηκε στο Ευρωπαϊκό οικολογικό δίκτυο προστατευόμενων περιοχών Νatura 2000 το 2011, χάρη σε μία μοναδική και άγνωστη σε πολλούς αποικία: στις παραλίες και τις σπηλιές του ζει και αναπαράγεται περίπου το 12% του παγκόσμιου πληθυσμού της απειλούμενης με εξαφάνιση Μεσογειακής φώκιας, ενός από τα σπανιότερα θαλάσσια θηλαστικά της Ευρώπης.


Αυτή η αθέατη με γυμνό μάτι βόρεια πλευρά του νησιού έρχεται σε αντιδιαστολή με την μαρτυρική νότια πλευρά όπου και βρίσκονται τα κτίρια των φυλακών. Χιλιάδες φυλακισμένοι βασανίστηκαν και υπέφεραν στο αφιλόξενο για τον άνθρωπο νησί, που αποτέλεσε τόπο εξορίας ήδη από τα Ρωμαϊκά χρόνια μέχρι και το 1974, οπότε και έκλεισε τις πόρτες του κλείνοντας έτσι και ένα μαύρο κεφάλαιο της ελληνικής ιστορίας.Τον μοναδικό συνδυασμό φύσης και ιστορίας που κρύβει το Αιγαίο, θα ανακαλύψει κανείς όταν επισκεφτεί τη φωτογραφική έκθεση «Γυάρος: η απομόνωση του χτες, πνοή οράματος σήμερα» που συνδιοργανώνουν το WWF Eλλάς, το Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Θεσσαλονίκης και ο Σύνδεσμος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974. Το απέραντο αιγαιοπελαγίτικο γαλάζιο και οι απροσπέλαστες σπηλιές που οι φώκιες χρησιμοποιούν για καταφύγιο παντρεύονται με ασπρόμαυρες φωτογραφίες των φυλακών, σκίτσα των κρατουμένων και μοναδικές μαρτυρίες των ανθρώπων που έζησαν στο κολαστήριο των φυλακών της Γυάρου.Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν το Σάββατο18 Φεβρουαρίου, ώρα 19:00. Η Ορχήστρα του Βαφοπούλειου Πνευματικού Κέντρου θα πραγματοποιήσει μουσική εκδήλωση με αφηγήσεις από έργα λογοτεχνών και μουσικών εκείνης της περιόδου.  Η είσοδος είναι ελεύθερη.


EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ