Friday, 9 July 2010

Curriculum Vitae | Φώνη Τζιτζιμίκα / Foni Tzitzimika



H Φώνη Τζιτζιμίκα γεννήθηκε, ζει και εργάζεται στην Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Ψυχολογία στο τμήμα Ψυχολογίας Φιλοσοφικής Σχολής Αριστοτέλειου πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, και ολοκλήρωσε τις σπουδές της με το Master στην Ψυχανάλυση από το πανεπιστήμιο του Essex (Μ. Βρετανία), ενώ είναι μέλος της Βρετανικής Ψυχολογικής Εταιρείας (British Psychological Society-BPS). Διατηρεί ιδιωτικό γραφείο στην Θεσσαλονίκη, συνεργάζεται με παιδικούς σταθμούς στην πόλη  και ασχολείται με διοργάνωση ομιλιών και συντονισμό σχολών γονέων, και το ιδιωτικό Πολυϊατρείο-Ιατρική Περίθαλψη MEDICS. Παράλληλα, υπήρξε επιστημονική συνεργάτιδα της Κλινικής Πλαστικής Χειρουργικής του ΑΠΘ. (Έδρα-Νοσοκομείο Παπαγεωργίου Θεσσαλονίκης) από τον Οκτώβρη του 2006 μέχρι τον Ιούλιο του 2009. Εξάλλου, ίδρυσε μαζί με τον σύντροφο της Σταύρο Μυρωνίδη το Myrό Antiques House, για το οποίο έκτοτε εργάζεται σε όλες τις δραστηριότητές του.

Info: fonitzitzi@hotmail.com / (0030)6937372809

 

|

Foni Tzitzimika was born, lives and works in Thessaloniki, Greece. She studied Psychology in the Dpt. of Psychology of the Aristotle University of Thessaloniki, and completed her studies with a Master of Arts in Psychoanalytic studies University of Essex, UK, while she is a member of the British Psychological Society-BPS (Graduate Member) since September, 2004. She maintains a private office in Thessaloniki, working with nursery schools in the city, organizing speeches and co-ordinating parents. Also, she co-operates with the private Polyclinic Medical Care “MEDICS”, while she has been a scientific associate of the Department of Plastic Surgery, AUTH (Papageorgiou Hospital of Thessaloniki) from October 2006 until July 2009. In addition, she founded with her partner Stavros Muronidis “Myrό Antiques House”, thence involved in all its activities.

Info: fonitzitzi@hotmail.com / (0030)6937372809

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.