Έκθεση του διεθνούς φήμης γλύπτη Γιάννη Μπίζα στην Θεσσαλονίκη

Τετάρτη 28 Ιουνίου 2017 - Ο Οίκος  Δημοπρασιών και Τέχνης Myrό Antiques House έχουν την τιμή να παρουσιάζουν επιλογή έργων του διεθνούς φήμης Έλληνα γλύπτη Γιάννη Μπίζα σε χώρο Βιτρίνας του Hyatt Regency Thessaloniki, εντός του Main Lobby, στο Shopping Area του Ξενοδοχείου, με διάρκεια μέχρι το τέλος Ιουλίου.

Σε κείμενο της σχετικά με το έργο του καλλιτέχνη, η Διευθύντρια του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, Ιστορικός & Θεωρητικός της Τέχνης κα. Θούλη Μισιρλόγλου σημειώνει:

Με εννοιολογική φιλοδοξία, συνδυάζει τη στιλπνότητα με την ευθραυστότητα, και την αξιοποίηση του κενού ως σημαντικού χώρου του έργου του με τη ρεαλιστική αναπαράσταση του τραύματος και της πληγής. Ειδικά ως προς τη διαχείριση του γλυπτικού χώρου, το κενό με τον τρόπο που το χρησιμοποιεί φτιάχνει την οδό της ρευστότητας, αλλά όχι της σχετικότητας: γίνεται το μέσο που προκαλεί τις βεβαιότητες, που δημιουργεί ερωτηματικά, κυρίως για τα μεγάλα θέματα με τα οποία καταπιάνεται και που δεν είναι άλλα από τη διάσταση όψεων του ‘ωμού’ και του ‘ψημένου’ κατά τον Λεβί Στρως, αποτυπωμένα πάνω στους καρχαρίες του. Έτσι, επαναφέρει νοήματα και αξίες μιας διευρυμένης ευρωπαϊκής κληρονομιάς. Όχι πολύ μακρινής με αυτή που συναντάμε στα «ψευδογλυπτά» του Πίνο Πασκάλι, σπουδαίου, πρόωρα χαμένου ιταλού καλλιτέχνη, που έχει παρουσιάσει ήδη από τη δεκαετία του ’60 μια εκδοχή ζωγραφικής σε τρισδιάστατους καμβάδες διαφόρων σχημάτων, τα οποία ανακαλούν ανατομικά στοιχεία, στοιχεία της φύσης, ζώα κ.ά. Αν η Άρτε Πόβερα του Πασκάλι ανασκευάζει ποιητικά την πραγματικότητα, ανακαλώντας συχνά τις αντινομίες των (πολεμικών) παιχνιδιών με τα οποία μεγάλωσε μια ολόκληρη μεταπολεμική γενιά καλλιτεχνών, η ανάπτυξη του ιδιώματος του Γιάννη Μπίζα εδράζεται πάνω σε ανάλογες ουμανιστικές αξίες και πρακτικές: ακόμη κι αν ο πόλεμος έχει σήμερα άλλη μορφή, η ανάδειξη της ανθρώπινης ύπαρξης ως μιας ευάλωτης συνθήκης είναι σε κάθε περίπτωση ζητούμενο”.

Έκθεση ζωγραφικής της Χριστίνας Ζυγούρη στο Hyatt Regency Thessaloniki

"Η καθημερινότητα για μένα, αποτελεί αστείρευτη πηγή έμπνευσης... Πριν από λίγο καιρό, έχοντας τελειώσει νωρίς τις δουλειές μου, πήγα για έναν καφέ σε παραλιακό μαγαζί της Καλαμαριάς. . Στις 12 το μεσημέρι, εμφανίστηκαν τρεις γυναίκες, η μια γύρω στα 25, η άλλη περίπου στα 40 και η τρίτη πάνω από 60, άναψαν μια φωτιά στην παραλία και άρχισαν να γυρίζουν προς τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, λέγοντας κάτι (που φυσικά ήταν αδύνατο να ακούσουμε) και πετώντας στη φωτιά πράγματα που έβγαζαν από μια μαύρη σακούλα σκουπιδιών. Παρακολουθούσα το θέαμα μη μπορώντας να καταλάβω τι έκαναν, ώσπου μια κυρία μεγάλης ηλικίας από το διπλανό τραπέζι, έσπευσε να μου λύσει την απορία. Έκαναν μάγια (σαράντα κύματα είπε ότι έλεγαν αυτό που έκαναν)!! Ειλικρινά δεν ήξερα τι με σόκαρε περισσότερο... Το γεγονός ότι εν έτη 2015 (2014 τότε) υπάρχουν άνθρωποι που τα πιστεύουν και τα πράττουν; Ότι η κυρία δίπλα μου κατάλαβε αμέσως περί τίνος πρόκειται ή ότι εγώ δεν είχα ιδέα; Έτσι γεννήθηκε το project «κουνήσου απ΄ τη θέση σου»." -Χριστίνα Ζυγούρη

 Δευτέρα 26 Ιουνίου 2017 - Ο Οίκος Δημοπρασιών και Τέχνης Myrό Antiques House παρουσιάζει την σειρά ζωγραφικών έργων “κουνήσου απ΄ τη θέση σου” της εικαστικής δημιουργού Χριστίνας Ζυγούρη σε έκθεση στον χώρο του εστιατορίου “Ambrosia” του πολυτελούς θερέτρου Hyatt Regency Thessaloniki, το οποίο θα κοσμήσουν με την παρουσία τους μέχρι το τέλος Ιουλίου.

Η έκθεση αποτελείται από πέντε έργα της σειράς Από τον αρχαίο έως τον σύγχρονο άνθρωπο, οι δεισιδαιμονίες και οι προλήψεις, είναι αναπόσπαστα στοιχεία της ζωής του. Ότι δεν καταλαβαίνουμε, ή δεν μπορούμε να εξηγήσουμε με τις γνώσεις που έχουμε, το φοβόμαστε. Το project αυτό, αποτελεί μια εξερεύνηση στον σκοτεινό κόσμο των δεισιδαιμονιών και των προλήψεων, είναι όμως επίσης, ένας τρόπος να διαπιστώσει κανείς, πόσο όλα αυτά, έστω υποσυνείδητα τον επηρεάζουν και σε ποιό βαθμό”, δήλωσε σχετικά με την έκθεση ο κ. Πάρης Καπράλος, Διευθυντής του Τομέα Τέχνης του Myrό Antiques House.

WWW Treasures | Myrό Group of Culture στο Instagram

Σάββατο 24 Ιουνίου 2017 - Οι επιχειρήσεις του Σταύρου Μυρωνίδη απέκτησαν κοινή παρουσία στο Instagram, στην σελίδα ΕΔΩ, όπου θα δημοσιεύονται στιγμιότυπα, και φωτογραφίες σχετικές με το σύνολο των δρατηριοτήτων τους. Το Myrό Group of Culture αποτελείται από το σύνολο των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων των επιχειρήσεων του Σταύρου Μυρωνίδη στον χώρο της Τέχνης, της Αντίκας και του Στυλ. Με ναυαρχίδα τον οίκο δημοπρασιών & τέχνης Myrό Antiques House ο όμιλος υπηρετεί με συνέπεια τον χώρο της ποιοτικής αντίκας από το 1996 με καταστήματα στην Θεσσαλονίκη, ενώ τα τελευταία χρόνια εδράζεται σε ιδιόκτητες εγκαταστάσεις στην περιοχή της Σουρωτής. Οι εγκαταστάσεις του στεγάζουν Πινακοθήκη, Γλυπτοθήκη, Φυσικές δημοπρασίες και εκθέσεις συλλογών. Ο Οίκος αποτελεί το εφαλτήριο για μια σειρά από δραστηριότητες, όπως η διεθνής πλατφόρμα σύγχρονης γλυπτικής σε μάρμαρο Greek Marble Initiative και τα Συμπόσια της, ο χώρος σύγχρονης τέχνης Myrό Gallery στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, κ.α. Στον όμιλο περιλαμβάνεται και επιχείρηση εξειδικευμένη στο διακεκριμένο Real Estate (ιδιαίτερα ακίνητα με ιστορική ή άλλη σημασία, Ελληνικά ιδιόκτητα νησιά, κλπ.) Περισσότερες πληροφορίες: www.myroauctions.gr.

‘Ελλη Κουτσουκέλλη, Βαρβάρα Λιακουνάκου Μίλτος Μιχαηλίδης, Γιάννης Κονταράτος

Τρίτη 20 Ιουνίου 2017 - Την Πέμπτη 15 Ιουνίου παρουσίασε  στο φιλότεχνο κοινό η Μαρία Δημητριάδη θα στην Μέδουσα Αίθουσα Τέχνης την έκθεση “Τα Καλύτερα 2016 – 2017 ”. Πρόκειται για μια επιλογή των καλύτερων έργων που εκτέθηκαν την περίοδο αυτή . Η έκθεση θα διαρκέσει μεχρι τον Οκτώβριο 2017.

Η Έλλη Κουτσουκέλλη εκθέτει έργα από κάρβουνο σε χαρτί μεγάλων διαστάσεων, τα οποία κινούνται ανάμεσα στην αναπαράσταση και στην ανεικονικότητα. Γραμμές μιας ακατάπαυστης, σχεδόν αυτόματης, γραφής αποτυπώνουν δαιδαλώδεις διαδρομές του χεριού που με τα ίχνη τους στο λευκό χαρτί περιγράφουν ανεξερεύνητα τοπία του νου.

Η Κουτσουκέλλη ζωγραφίζει εικόνες άχρονες, που η αναφορά τους σε μια νοητή τοπιογραφία δεν γίνεται μέσα από μια απεικονιστική διαδικασία αλλά προκύπτει εκ των υστέρων, μέσα από την ίδια τη ζωγραφική πράξη. Για τον λόγο αυτό τα φυλλώματα, τα βουνά, τα νερά, τα βράχια μοιάζει εδώ να αναδύονται μέσα από το ασυνείδητο και να σαρώνονται από ροές εσωτερικές, που μετασχηματίζουν μνήμες τοπίων σε αρχετυπικές εικόνες τόπων πνευματικών.

Η Βαρβάρα Λιακουνάκου παρουσιάζει μια ενότητα έργων μεγάλων διαστάσεων από λάδι με λαδοπαστέλ, και έργων σε χαρτί με στιλό μελάνης. Η ζωγραφική της κινείται εδώ ανάμεσα στο ασπρόμαυρο και στο έντονο χρώμα, ανάμεσα σε γλυπτικές μορφές και δονούμενες γραμμές, επιχειρώντας να ενώσει λάδια και σχέδια σε μια αμφίδρομη δημιουργική διαδικασία και αισθητική. Οι συνήθως δυαδικές μορφές της, σχεδόν σε φυσικό μέγεθος, αναδύονται από ένα φόντο μονοχρωματικό και προκύπτουν από τον τρόπο χειρισμού του χώρου και του φωτός. Χωρίς να αθροίζονται, τα ζευγάρια της μεταμορφώνονται σε ενιαίους όγκους, σε συμπλέγματα αδιαχώριστα, δοκιμάζοντας κάθε φορά να αποδώσουν στον μονολιθικό εναγκαλισμό τους το πλήρες και το αδιάσπαστο μέσα από τους μηχανισμούς μιας ένωσης τόσο ζωγραφικής όσο και ψυχικής.

Έκθεση της Μάρως Φασουλή "Πικνίκ στη Βόρεια Κορέα"

Δευτέρα 19 Ιουνίου 2017 - Μέχρι την 1η Ιουλίου 2017 διαρκεί η ατομική έκθεση της Μάρως Φασουλή με τίτλο "Πικνίκ στη Βόρεια Κορέα".

Κατά τη διάρκεια της DOCUMENTA14 η γκαλερί CAN παρουσιάζει την πρώτη ατομική έκθεση της εικαστικού Μάρως Φασουλή (γ.1980).Στην έκθεση με τίτλο “Πικνίκ στη Βόρεια Κορέα” η Φασουλή ανακαλύπτει και μετουσιώνει μέρη του αρχείου και της συλλογής της αρχιτέκτονος Jenny P. σε έργα-μνημεία προς μία γυναίκα που δεν γνώρισε ποτέ. Η Jenny P. γεννήθηκε στον Πειραιά το 1934. Το 1950 φεύγει για να σπουδάσει αρχιτεκτονική στο Παρίσι και γίνεται μέλος του D.E.S.A. ενώ λίγο αργότερα αποφασίζει να εγγραφεί στο Κομουνιστικό Κόμμα Γαλλίας με το οποίο ξεκινάει να ταξιδεύει τακτικά σε διάφορα κράτη όπως η Βόρεια Κορέα. Θα εργαστεί στο Παρίσι μέχρι τη συνταξιοδότησή της και το 1997 θα επιστρέψει στην Αθήνα όπου θα διαμείνει στην περιοχή του Ζωγράφου μέχρι τον θάνατό της το 2014.Εστιάζοντας την προσοχή της στα χρόνια από το 1960 έως το 1978 η Φασουλή επεξεργάζεται ταξιδιωτικές φωτογραφίες από τη Βόρεια Κορέα, slides, προσωπικά αντικείμενα, σελίδες από μια έκδοση αφιερωμένη στο Ιερό Βουνό της Επανάστασης (όρος Paektu), αρχιτεκτονικές μελέτες, ακόμη και στιγμιότυπα από μια ανέμελη συνεύρεση φίλων σε κάποιο προάστιο του Παρισιού τον Μάιο του ’68. Το ιδιαίτερα προσωπικό αυτό αρχείο αναφέρεται άλλωστε σε μια περίοδο έντονων ιδεολογικών και κοινωνικών εξελίξεων στην Ευρώπη που αποκαλύπτεται μέσα από κείμενα, φωτογραφίες, σχέδια και αφηγήσεις της Jenny P. και οικείων της προσώπων.Ποια ήταν άραγε τα όνειρα και οι προσδοκίες εκείνων των χρόνων; Τα έργα που αναλάμβανε η Jenny P. επρόκειτο κυρίως για εργατικές κατοικίες σε διάφορα προάστια του τότε ραγδαία επεκτεινόμενου Παρισιού καθώς την ενδιέφερε μία αρχιτεκτονική “για το λαό”. Για πολλούς, καθώς και για εκείνη αυτό αποτελούσε την ευκαιρία της πολεοδομίας και της αρχιτεκτονικής να επιφέρει αλλαγές στην αντίληψη του κόσμου σε ό,τι αφορά τις κοινωνικές δομές. Μέσα από μια μεγάλη συλλογή πληροφοριών οι οποίες θα μπορούσαν να σχηματίσουν το προφίλ της Jenny P. εκείνες που έχουν ιδιαίτερη σημασία πέρα από τη ιδιότητα της ως αρχιτέκτονα είναι η στάση της ως αριστερή, φεμινίστρια, μετανάστρια και ταξιδιώτης, χωρίς αυτή απαραίτητα να είναι η ακριβής σειρά.Η διαδικασία που ακολουθεί η Φασουλή τελικά παραμένει ανοιχτή και ανεξάντλητη καθώς επεξεργάζεται αποσπάσματα και αναπλάθει μια φαντασιακή και εν τέλει αχρονική εικόνα από την οποία απουσιάζουν τα στοιχεία εκείνα που πιθανά θα οδηγούσαν στην ταυτοποίηση του πραγματικού-υπαρκτού προσώπου και της εποχής της.Όπως αναφέρει η ίδια σε ένα δοκίμιο το 1966: “Στην εποχή μας όμως περισσότερο από χθες το πρόβλημα της πολεοδομίας έχει γίνει ένα από τα πιο φλέγοντα. Στις μεγαλουπόλεις του σήμερα, ο άνθρωπος ασφυκτιά και αναρωτιέται για το μέλλον της πόλης του, της Πόλης. Όσο για το ποιό θα είναι το μέλλον την πόλης, θα μπορούμε να το πούμε παρά μόνο τοποθετώντας το στο οικονομικό-κοινωνικό-πολιτικό πλαίσιο. Δεν θα μπορέσουμε να αλλάξουμε την πόλη σε βάθος παρά μόνο αλλάζοντας την κοινωνία. Και το ερώτημα ΠΟΙΑ ΠΟΛΗ πρέπει να αντικατασταθεί με το ερώτημα ΠΟΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ?”

Crescendo Hellas | Συναυλία για δύο φλάουτα και πιάνο με το Trio AD LIBITUM

Κυριακη 18 Ιουνίου 2017 - Το Crescendo Hellas προτείνει την Τετάρτη 21 Ιουνίου 2017, ώρα 9 μ.μ. μια ασυνήθιστη συναυλία για δύο φλάουτα και πιάνο με το Trio AD LIBITUM. Οι δυο φλαουτίστες Νίκος Κακαϊδής και Παναγιώτης Παναγιώτου και ο πιανίστας Χρήστος Συγκούνης ερμηνεύουν έργα από το μπαρόκ μέχρι την σύγχρονη κλασική μουσική. Έργα γραμμένα γι’ αυτόν τον συνδυασμό οργάνων που δεν είναι πολύ συνηθισμένος στη χώρα μας. Οι Ανοιξιάτικες Μουσικές Συναντήσεις είναι φέτος αφιερωμένες στα 500 χρόνια της Μεταρρύθμισης του Λουθήρου και συμπεριλαμβάνουν έργα του J.S.Bach ο οποίος υπηρέτησε με τις συνθέσεις του την Ευαγγελική Εκκλησία του Αγ. Θωμά στη Λειψία.Σας καλούμε να γιορτάσετε μαζί μας την Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής σε ένα χώρο που αναδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο τα έργα μουσικής δωματίου που θα ακουστούν. Στην Ευαγγελική Εκκλησία, οδός Ποσειδώνος 57, ΤΚ 55535. Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Έργα J.S.Bach, R.Schumann, G.Rossini, C.M. von Weber, Fr.Doppler.

Δείτε τον χάρτη ΕΔΩ.

Η τοποθεσία της εκκλησίας, βρίσκεται στα όρια του Δήμου Πυλαίας και Καλαμαριάς, στον Φοίνικα, κοντά στο Εμπορικό Κέντρο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Με τον ΟΑΣΘ στάση ΑΓΟΡΑ με κωδικό στάσης 45060 με λεωφορεία 02, 02Α, 03, 04Ε, 08, 78Ν από τη Θεσσαλονίκη με κατεύθυνση Ανατολικά. Και από το ΙΚΕΑ με κατεύθυνση το κέντρο της πόλης, όνομα στάσης πάλι ΑΓΟΡΑ, με κωδικό στάσης 45038. Από την Εθνικής Αντιστάσεως αν στρίψετε στην οδό Μαρίνου Αντύπα (οδηγεί στο Jumbo) και ανηφορίζοντας στρίψετε αριστερά στο πρώτο στενό, αυτή είναι η Ποσειδώνος. Το κτίριο διακρίνεται εύκολα και υπάρχει αυλή για πάρκινγκ.

Αναζητώντας το φως των έργων Mokuhanga: Η παγκοσμιοποίηση της ιαπωνικής ξυλογραφίας

Σάββατο 17 Ιουνίου 2017 -  Δύο εκθέσεις αφιερωμένες στην ιαπωνική χαρακτική οργανώνει το Μουσείο Χαρακτικής Χαμπή στην Πύλη Αμμοχώστου, στη Λευκωσία: Έκθεση έργων σύγχρονων χαρακτών της Ιαπωνίας και έκθεση παραδοσιακής ξυλογραφίας Mokuhanga, με τίτλο “Αναζητώντας το φως των έργων Mokuhanga: Η παγκοσμιοποίηση της ιαπωνικής ξυλογραφίας”. Οι εκθέσεις εγκαινιάζονται την Τετάρτη 21 Ιουνίου, στις 19:30 και θα διαρκέσουν μέχρι την 1η Ιουλίου 2017.

ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΧΑΡΑΚΤΕΣ ΤΗΣ ΙΑΠΩΝΙΑΣ
Την έκθεση - αφιέρωμα στη σύγχρονη Ιαπωνική Χαρακτική διοργανώνουν σε συνεργασία το Διεθνές Φεστιβάλ Animation Κύπρου - Όψεις του Κόσμου, το Μουσείον Χαρακτικής Χαμπή, ο Ιαπωνικός Οργανισμός EU Japan Fest και ο Οργανισμός της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης Πάφος 2017 του οποίου και το αφιέρωμα εντάσσεται στο επίσημο πρόγραμμα. Την έκθεση στηρίζουν οι Πολιτιστικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού και τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου Λευκωσίας.Με τη συμβολή της Οργάνωσης PRINTSAURUS International Print Exchange Association of Japan, είκοσι σύγχρονοι Ιάπωνες χαράκτες ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση του Μουσείου Χαρακτικής Χαμπή και μας τιμούν με τα έργα τους.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.