Στήλες





Oι κινηματογραφόφιλοι συνεργάτες & φίλοι του περιοδικού, σας προτείνουν τα "εκ των ων ουκ άνευ" (στα λατινικά: sine qua non) της 7ης Τέχνης, με την επιμέλεια του Πάρη Καπράλου. Η στήλη ξεκίνησε στις 14 Οκτωβρίου 2013.
Ο Ιάσων Καιροφύλας μας μεταφέρει την ατμόσφαιρα στην αγορά Τέχνης από το Λονδίνο, μίας από τις πρωτεύουσες της Τέχνης και των Δημοπρασιών του κόσμου. Η στήλη ξεκίνησε στις 11 Μαΐου 2014.


Ο Πάρης Καπράλος, ο οποίος είχε την τύχη να πλοηγεί στον φουρτουνιασμένο ωκεανό του Διαδικτύου από το 1994, παρουσιάζει ξεχασμένες ή άγνωστες γωνιές του που τεκμηριώνουν το παγκόσμιο πολιτιστικό περιεχόμενο. Η στήλη ξεκίνησε στις 23 Σεπτεμβρίου 2014.

Η Μαριανίνα Ρακκά μας ταξιδεύει σε εικόνες, γεύσεις, μυρωδιές, ήχους και αναμνήσεις από κρυμμένες γωνιές του κόσμου. Η στήλη ξεκίνησε στις 23 Σεπτεμβρίου 2014.

Ο Χρήστος Θεοφιλάτος ρίχνει μια διαφορετική ματιά στην πανίδα των πόλεων και και μας ξεναγεί στις "γνωριμες περιοχες" απ την ανάποδη. Η στήλη ξεκίνησε στις 6 Οκτωβρίου 2014.

Ο Κωνσταντίνος Μάρκου, Ιδιοκτήτης & Chef του εστιατορίου "Ακαδημία" στην Θεσσαλονίκη μοιράζεται μαζί μας μικρά και μεγάλα μυστικά της Ελληνικής παραδοσιακής και δημιουργικής κουζίνας. Η στήλη ξεκίνησε στις 2 Δεκεμβρίου 2014.

Πρόεδρος και Σύμβουλος Marketing του House of Wine, επί πολλά χρόνια αρθρογράφος σε θέματα κρασιού, έχει γράψει συχνά ότι το κρασί είναι μια μορφή τέχνης, και το έχει παραλληλίσει με άλλες τέχνες σαν τη Μουσική, ο Τάσος Πικούνης, μετά μεγάλης χαράς του εκδότη, δέχτηκε την πρό(σ)κληση  να αναλάβει μια στήλη για το κρασί, τις οινικές συνήθειες, και τα παρελκόμενα του: ιστορίες ζωής και τέχνης, ιστορίες καθημερινές κι ανθρώπινες.  Η στήλη ξεκίνησε στις 14 Δεκεμβρίου 2014.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.