Curriculum Vitae | Βενιζέλος Γ. Γαβριλάκης / Venizelos G. Gavrilakis



Ο Βενιζέλος Γαβριλάκης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, ζει και εργάζεται στην Κωνσταντινούπολη ως Υπέυθυνος Συντηρητής του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Σπούδασε και ειδικεύτηκε στη Συντήρηση και Αποκατάσταση Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Ιερών Κειμηλίων και Έργων Τέχνης στο Άγιο Όρος, και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Φλωρεντία, όπου διδάχθηκε Συντήρηση και Αποκατάσταση Πινάκων Ζωγραφικής, Επιχρυσωμένων Έργων Τέχνης και Παραδοσιακές Τεχνικές Επιχρυσώσεως και Στιλβώσεως. Έλαβε μέρος σε διεθνείς συναντήσεις και συνέδρια Συντηρητών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Σχεδόν επί μία εικοσαετία εργάζεται ως Συντηρητής Ιερών Κειμηλίων και Έργων Τέχνης σε Ελλάδα και εξωτερικό, έχοντας στο ενεργητικό του την συντήρηση σημαντικών πινάκων ζωγραφικής, πολυάριθμες Βυζαντινές και Μεταβυζαντινές Εικόνες, επίχρυσα στιλβωτά και άλλα έργα τέχνης (τοιχογραφίες, μέταλλο, ύφασμα, μαρκετερί κ.λ.π.), εκ των οποίων πολλά είναι αρχαιότητες (7ος αιώνας).  Διετέλεσε υπεύθυνος της Ομάδας του Εργαστηρίου Συντηρήσεως του Αγίου Όρους, του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, εκπαιδευτής και υπεύθυνος για την πρακτική άσκηση των τελειόφοιτων του Γαλλικού Πανεπιστημίου «Ecol d’ art d’ Avinion» και της Ιταλικής Σχολής «Palazzo Spinelli»  και μέλος της Ομάδας Συντηρητών χωρίς Σύνορα. Δίδαξε Συντήρηση Έργων Τέχνης και Ιερών Κειμηλίων στα Κ.Ε.Κ. της Ι. Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης και παρέδωσε σημαντικό έργο ως ειδικός φωτογράφος Ιερών Κειμηλίων και Έργων Τέχνης στο Άγιο Όρος και την Κωνσταντινούπολη. Συνεργάστηκε, επίσης, με διάφορες αντικερί και συλλέκτες και διατήρησε το ιδιωτικό Εργαστήριο Συντηρήσεως  «Βενιζέλος Γ. Γαβριλάκης» στη Θεσσαλονίκη.  Από το 2012 έως και σήμερα, αποτελεί ιδρυτικό και διευθύνον μέλος του Εργαστηρίου Συντηρήσεως - Αποκαταστάσεως & Επιχρυσώσεως – Στιλβώσεως Ιερών Κειμηλίων και Έργων Τέχνης «Ιερά Παρακαταθήκη», που δημιούργησε και λειτουργεί με τον συνεργάτη του, Παντελεήμων Θ. Αμπουκέλη, διατελεί Συντηρητής Ιερών Κειμηλίων του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, καθώς επίσης, και Υπεύθυνος του Εργαστηρίου Συντηρήσεως, του «Myrό Antiques House».  Στο πλαίσιο αυτής της τελευταίας συνεργασίας ο κ. Γαβριλάκης συγγράφει σειρά άρθρων που δημοσιεύονται στην ηλέκτρονική έκδοση του περιοδικού "Arts & Antiques Magazine" επί θεμάτων που άπτονται του γνωστικού του υποβάθρου.

info: www.facebook.com/iera.parakatathiki.gr / iera-parakatathiki@hotmail.gr / venisgavril@gmail.com / (0030)6938 309 905 / (0090)5348488467 (Κωνσταντινούπολη)

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.